|چرا قضاوت، مگه خدآییم؟|

  • شروع کننده موضوع BaHaR SHaYGaN
  • تاریخ شروع
BaHaR SHaYGaN

BaHaR SHaYGaN

مدیر تالار نقد
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد
منتقد انجمن
18/8/18
3,854
21,847
113
مشهد
_به نام او،
با یآد یآر!_


سلام؛ این اتفاق چند روز پیش، برای خودم پیش اومد و گفتم به اشترآک بزارم، بلکه کمی... فقط کمی تفکر به جآن بخرید!
سرویسِ مدرسه من، یک خانوم مسن و جا افتاده است که تا یک هفته قبل فکر می‌کردم انسآن عاقلیه... لیکن، زهی خیآل باطل!
یک روز ظهر زمان برگشت از مدرسه، من و دوستآنم سوار شدیم و با چهره‌ی ناراحت و چشمای سرخ ایشون مواجه شدیم! علت رو جویآ شدیم که گفتن یکی از اقواممون فوت کرده و به خاطر اونه.
یکم که گذشت شروع کردن به توضیح دادن که گویآ این مرد، جوآنی سی و چهار ساله بوده که سه ماه از ازدواجش می‌گذشته و با قرص خودکشی کرده! (زمانی که ایشون فوت کردن، مجلسی بوده و یکی از اقوام وارد اتاقشون می‌شه و می‌بینه جسم به جآن ایشون کنار بسته‌ی قرص روی تخت افتاده)
و این سرویس محترم (!) در ادامه‌ی اظهاراتشون فرمودند؛ این آقا، از خانومش چیزی (!) دیده و از شدت غم و غصه وادار به خودکشی شده!!!!!
چقدر جهآلت؟ چقدر نادآنی؟ چقدر... چقدر... چقدر بیشعوری؟!
ایشون که فقط از روی خبر مرگ یکی از اقوامشون خیلی ماورایی (!) متوجه شدن ایشون خودکشی کرده و علت خودکشیش هم خطایی بوده که از خانومش سر زده!!! واقعا چی بگم؟ چی هست برای گفتن؟ چیزی برای بیآن هم مونده؟!
بعد از یک هفته... یک هفته که این خانوم جلوی چشم شخصِ من! این خبر رو به چندین نفر گزارش دادن، یک روز توی ماشین اینجوری فرمودند؛ "آهااا بچه ها راستی فهمیدین قضیه مردن (!) اون فامیلمون رو؟ پزشک قانونی گفته اصلا خودکشی نکرده! در حال ترک اعتیاد بوده، یکی از قرصا رو توی زمان اشتباهی خورده، اوردوز کرده!!!"
و من... :|
"آخ آخ... دیدین الکی پشت سر زن بیچارشم حرف زدیم؟ تقصیر من که نیست، گناهش کردن دختر عموم که اینجوری گفت بهم!"
و باز هم من...
و با خودتون... با خودتون هر فکری به ذهنتون می‌زنه...
ولی مواظب رفتارآتون باشین.. مواظب قضآوتا... حرفا...
آبرو خریدنی نیست لعنتیا... بره دیگه رفته!
به قول یکی؛ چرا قضاوت، مگه خدآییم؟
 
T

TALAYEH_A

کاربر ناول کافه
کاربر انجمن
31/8/18
1,741
3,187
113

فعل قضاوت کردن مختص انسان های بی خرد و فاقد شعوره!
هر طور که بخوایم حساب کنیم، توانایی و ذکاوتی که بشه ازش در راستای قضاوت حرف و اعمال دیگران استفاده کنیم رو خدا در وجود آدمی قرار نداده.
گاهی پیش میاد که ما با چشم خودمون حادثه ای رو می بینیم، با گوش خودمون می شنویم و حسش می کنیم، در ظاهر همه چیز برامون واضحه و جای هیچ بحث دیگه ای نیست، اما ما نمی تونیم تو فکر اشخاص باشیم، نمی تونیم حقیقت رو اون طوری که هست تشخیص بدیم، و اشتباه می کنیم که با اعتماد کامل بر عاجز بودنمون در برابر قدرت خدا، دست به قضاوت می زنیم. هیچ وقت این کار عاقبت نیکی نداشته و نخواهد داشت چون از ابتدا غلط بوده و هست.
قضاوت کردن باعث شکسته شدن دل میشه و کاش بفهمیم که فردا روز باید جوابش رو پس بدیم.
خیلی از آدمای زندگیمون رو به شیوه های مختلفی از دست می دیم و خودمون متوجه نیستیم.
انسان موجود گستاخیه که حاضر نیست بپذیره که "قضاوت فقط کار خداست" و به کار خودش ادامه میده.

خداروشکر که ما خدا نیستیم... =*)