درحال نگارش رمان پلاک نقره ای|مریم بانو کاربر ناول کافه

  • شروع کننده موضوع maryamBano
  • تاریخ شروع
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#1
اسم رمان ‌‌‌‌:پلاک نقره ای
اسم نویسنده:مریم بانو
نام تایید کننده: @Elahe Dehghani
ژانر:عاشقانه - اجتماعی

خلاصه:
یه روزی یه جایی یه مطلب خوندم که عجیب دلم خواست توی خلاصه ی این رمان به کار ببرم
"اگه یه روزی از جایی که هستی ناراضی هستی جات و عوض کن ،شما درخت نیستی"

داستان در مورد دختریه که از جایی که بود و جایگاهی که داشت ناراضی بود اما درخت نموند و جایگاهش رو عوض کرد

رفت و تلاش کرد،راضی شد از چیزی که شد.
دختری که طرد شد،بیمار شد،عاشق موند

این بهترین خلاصه ای بود که می تونستم برای این رمان بنویسم!
 
Elahe Dehghani

Elahe Dehghani

سرپرست بخش کتاب
عضو کادر مدیریت
سرپرست بخش
9/8/18
117
515
93
22
#2
به نام خالق قلم
نویسنده گرامی ضمن عرض سلام و خوش آمدگویی به شما، از این که انجمن ناول کافه را برای پرورش ایده هایت مناسب دیدی سپاسگذاریم.

لطفا قبل اقدام به نگارش رمان خود قوانین زیر را با دقت مطالعه نمایید:

https://forum.novelcafe.ir/threads/قوانین-تایپ-رمان-در-انجمن.17/

با خواندن این قوانین تمام ابهامات ذهن شما مانند(چگونگی ایجاد صفحه نقد، درخواست جلد و...) رفع خواهد شد.
هنگامی که سوالی برای شما پیش آمد در تاپیک زیر مطرح کنید مدیران بخش کتاب پاسخ خواهند داد:
https://forum.novelcafe.ir/threads/تاپیک-پرسش-و-پاسخ-رمان-نویسی.8/

پس از اتمام پایان تایپ رمان خود در تاپیک زیر اعلام نمایید:
https://forum.novelcafe.ir/threads/تاپیک-جامع-اعلام-پایان-رمان-و-کتابهای-درحال-تایپ.7/

موفق باشید
تیم مدیریتی ناول کافه​
 
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#3
مقدمه:
بیشترین چیزی که باید براتون توی مقدمه این رمان بگم توضیح درمورد یک بیماریه
"پسوریازیس"

این بیماری هنگامی رخ می ده که دستگاه ایمنی بدن سیگنال های اشتباهی می فرسته ،این سیگنال ها باعث افزایش چرخه ی رشد سلول های پوست می شن و به صورت پلاک های نقره ای رنگ روی پوست ظاهر می شن!!

یکی از دلایل انتخاب اسم این رمان همین بوده

و اما مسئله مهم اینه که اصلا واگیر دار نیست.اما متاسفانه فرد مبتلا به شدت درگیر میشه ..این درگیری هم می تونه وجهه ی اجتماعی داشته باشه و هم خود بیماری که خب خودش پیامدهایی برای فرد داره.

دوم اینکه تمام سعی ام این بود که کشش ندم اما خب چند پارت اول رو کمی طولانی نوشتم .

رمانم نگاهی به گذشته داره و خودم می دونم چقدر خواننده ناراحت میشه از پرش گذشته به حال . به همین دلیل تصمیم گرفتیم گذشته رو یه جا و حدالامکان قیچی شده بنویسم .به همین منظورم پارت های اول کمی کش داره تا سرنخ کمی باشه دست خواننده.

این رمان صرفا راجع به این بیماری نیست اما خب درگیری ایجاد کرده که مطمئنن داستان رو جذاب کرده..

پارت اول:

با پاهایی لرزون و البته دلی لرزون وارد عمارت آقا شدم .جمعیت سیاه پوش مدام به این طرف و اون طرف می رفتن. صوت قرآن باعث می شد صدای هجمه ی جمعیت به گوش نرسه .کوله ام رو که روی دوشم سُر خورده بود جابه جا کردم و بلاخره بعد هفت روز کنجار خودم رو راضی کردم قدم بزارم توی عمارتی که مراسم هفتمین روز نبود آقا برگزار می شد.
خیلی وقته شده بود فقط آقا !دیگه جونی نمونده بود که بشه پسوند و بچسبه به آقاش،درست از روز هایی که هوار می زد به من نگو آقا جون ..و من می ترسیدم از دندون های یکی بود یکی نبودش!
منه شش یا هفت ساله نه تنها از کمربند معتمد بزرگ فرش بلکه از دندوناش هم می ترسیدم!


نگاه آشنایی دیدم که هنوز رد اشک روی صورتش مونده بود .مردی که خودش یک پا آقا بود با فرق اینکه هوار نزد و زور به رخ نکشید .این مرد آقا شد چون دلم خواست برای قلبم آقایی کنه !!

نگاه که نه بلکه دل کندم از چشم های از تعجب گرد شدش ..وارد سرای اصلی شدم ،بوی حلوا به مشامم خورد.نگاهی به سالن انداختم برای پیدا کردن کسانی که آشنا بودن اما هفت پشت غریبه ..میون اون همه عتیقه جات صندلی چیده شده بود .با وجود اون همه آدم اما سکوت بود .به قول نیلوفر پولدارها عزاداری شون هم فرق داره!!
گاها صدای گریه ای سکوت جمع رو می شکست ..عمه شهین بود .با همون ابهت که همیشه یادآوری می کرد زن باید سنگین باشه توی ذهنم مجسم شد .هیچ وقت نفهمیدم سنگین بودن زن یعنی چی؟؟
با دستمال گلدوزی شده آروم گوشه ی چشم به اشک نشسته اش رو پاک می کرد و گاها از شدت گریه شونه هاش می لرزید .شاید سنگین بودن یعنی همین که نتونی مراسم نبود عزیزترین شخص زندگیت اون طور که می خوای عزاداری کنی و یا شاید یعنی اینکه توی هر شرایطی خط اتوی کت و دامن گرون قیمتت تیزی بشه توی چشم زن های ندار یا دارا اما خاله زنک دور و ورت!!


با صدای خدمتکار به خودم اومدم

-بفرمایید خانم خیلی خوش اومدید

سری تکون دادم و تمام سعیم رو کردم که سنگین باشم .البته اگه بشه به جای کت و دامن با یه مانتوی تا روی زانو سنگین بود!دروغ چرا حتی دلم نخواست سیاه بپوشم اما خب دلم هم نمیخواست گزک بدم دست کسی.

-تسلیت می گم ....عمه خانم

نگاه یخیش رو بهم دوخت .چشم های گردش و گریه بنداومدش نشون می داد تا چه حد موفق به متعجب کردنش بودم .
بدجنسی نبود که عجیب دلم می خواست کسی این صحنه رو ضبط می کرد و من بعدا یه دل سیر می خندیدم!


منتظر جواب نموندم و روی نزدیک ترین صندلی موجود نشستم ..به سرامیک کف سالن خیره شدم تا چشمم نیفته به صندلی که مزین شده بود به قاب عکس و تاج گل بزرگ که جای خالی مرد مستبد روزهای زندگیم !
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#4
پارت دوم:

نگاه های خیره ای رو احساس کردم و سرم رو بلند نکردم .صدای صوت قرآن می یومد ولی سرم رو بلند نکردم .برای پذیرایی خرمایی برداشتم اما سرم رو بلند نکردم.صدای تعریف هایی از عزیز از دست رفته شنیدم و سربلند نکردم .صدای پچ پچ شنیدم و سرم رو سربلند ،بلند کردم ..چند تا خانم بودن که درست روبه روم نشسته بودن .می شناختمشون از فامیل های عمه بلقیس بودن.

زن جوون-بنده خدا آقای سالاری ،سرحال بود .غم این دختر داغونش کرد .کل خانواده نابود شدن .مادرش هم شنیدم همین طور بود .پدرش حتما یه چیزی می دونست که قبولش نکرد دیگه

زن مسن-لااله اله الله ،غیبت نکن زهرا جان

نوه ی عمه بلقیس‌ چادرش رو به دندون می کشید آزاد کرد و گفت-آخه می گن مادرش هم همین طور بود .بعد از اینکه مادرش مرد پدرش نخواست این دختر رو ببینه .حتی با خانوادش هم قطع رابطه کرد به خاطر اینکه دایی سالاری مخالف بود بچه رو ببرن پرورشگاه ،این دختر هم که جواب دایی خدابیامرز رو اینطوری داد .

زن مسن که دونه های تسبیح رو با وسواس رد می کرد تا مبادا از دستش دربره گفت-چه می دونم مادر،اما باز هم درست نیس اینجا راجع بهش صحبت بشه،هر کس و توی قبر خودش می زارن

زن جوان که انگار مال پدرش رو بالا کشیدم با تشر گفت:شمام که همش همین و میگی،باور کن خدا هم خوشش میاد آبروی این جور ادم ها بره

بی تفاوت بلند شدم.سال ها پیش همین ادم ها بهم یاد دادن که فقط باید بی تفاوت بود !
قدمی بر نداشتم که در آغـوش گرمی فرو رفتم .دروغ نگفتم اگه بگم عطر تنش بوی زندگی می داد!عزیزم بود. عزیزتر از جونم.
لرزش شونه هاش باعث شد دل بکنم از خلسه ی شیرین وجودش .از خودم جداش کردم ،صورت گرد و پراز چروکش خیس اشک بود ..دست های سردش رو گرفتم و کمکش کردم جایی خلوت و دور از چشم های خیره بشینه.
با صدایی که نشون از حال بدش داشت و دورگه شده بود گفت:دیدی چی شد مریم جان .بی سالاری شدم.دیگه چطور اینجا رو می شه تحمل کرد
هق هق نذاشت ادامه بده
آروم بازوهاش رو ماساژ دادم .دل داری دادن بلد نبودم و اگر هم بلد بودم زبونم نمی چرخید از گفتن آقا .
مثل کسی که از خواب بد بیدار شده هول زده گفت:ببخشش .حلالش کن ،اون بهت بد کرد اما الان دستش از دنیا کوتاست [/B]

با صدایی که از ته چاه دراومده گفتم:اون حتی تا لحظه آخر هم پشیمون نبود
این بار گریه هاش تبدیل به شیون شد .شاید اگه صدای قرآن انقدر بلند نبود و ما هم جای خلوتی نبودیم همه می شنیدن


-پشیمون نبود چون اون بی همه چیز هوشنگ پُرِش می کرد .خودت که می دونی چقدر شهلا براش عزیز بود .اما من زنش بودم .پشیمونی رو توی چشماش می دیدم

ملتمس نگام کرد

نمی تونستم ببخشم اما یه دروغ مصلحتی که اشکالی نداشت ؟داشت؟

زمزمه وار طوری که خودم هم نشنیدم چی گفتم
-گذشتم


میون گریه خندید و در آغـوش کشید طفل یتیمش رو ..دستم حلقه شد دورش ..چادرش مشت شد توی دستهام ،پوششی که جز قانون این خونه بود و من چقدر تنم کبود شد برای رعایت نکردن این قانون!!

اما من این چادر گلدار با اون عطر گل محمدی رو دوست داشتم .

به ناچار دل کندم ،ته مونده اشکش رو با گوشه ی روسریه مشکیش پاک کرد
-این یه هفته چشمم به در خشک شد تا بیای ،همش نگران آهت بودم مادر،گفتم چون نیومدی نبخشیدی.
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#5
پارت سوم

_هر روز میومدم ولی بر می گشتم

فهمید چون فردی به نام عقیل سالاری حضور داشت نیومدم

از نگاه خیرش و سکوت به وجود اومده شرایط رو مناسب دیدم برای تغییر جو

- شهلا خانم و بقیه کجان عزیز؟حتی ملوک خانم هم نیست
-شهلا حالش بد شد به خاطر قلبش ،از دیشب بیمارستانه،ناهید و مرواریدم باهاشن،ملوک خانم و همراه سارا و سمیرا فرستادم چند دست از لباس های تمیز آقا جونت رو بدن به یه نیازمند

سربه زیر ،زیر لــ*ب آهانی گفتم و تمام فکرم شد همراهی مروارید با شهلا
بلدی می خواست به دست آوردن دل شازده پسر این عمارت!

-حالا که اومدی چند روز بمون ،منم دلم یه ذره آروم می گیره .حالا که آقات نیس ..

نذاشتم ادامه بده

-نمی خوام کسی رو ناراحت کنم .اما بهتون سر می زنم

اصراری به موندن نکرد .خوب می دونست موندن توی عمارت یعنی جون کندن !

-من برم کمی استراحت کنم .فشارم پایینه ،شام و بمون حداقل،ملوک که اومد می گم برات بزاره ببری
-حالت خوش نیس ؟میخوای ببرمت دکتر؟
لبخند بی رمقی زد و بلند شد
-نه همین الان دوست امیر جان معاینم کرد.خوبم،فقط باید کمی استراحت کنم .

بلند شدم برای کمک که نیم خیز موندم با دیدن شهلا خانم و مروارید و ناهید که زیر بغلش رو گرفته بودن .
عقب کشیدم ..سرمارو تا مغرو استخونم حس کردم .من وسط چله ی تابستون قندیل بستم از سرما!
شیش سال برای کشتن ترس زمان زیادیه،اما من هنوز واهمه داشتم از این زن .
این زن تمام گذشته من و تبدیل به برزخ کرده بود و بعد با یه ضربه نهایی آینده من و تبدیل به جهنم!!
از برخوردش ترسیدم ..آخرین باری که دیدمش با سیلی از من پذیرایی کرده بود .بدون توجه به عزیز و چشمای لرزونش که نمیدونم از ترس بود یا اشک به گوشه ترین بخش سالن رفتم .
دیگه ندیدم کی عزیز رفت.کی شهلا خانم رفت .کی من نشستم ،نشستن که نه هوار شدم روی صندلی.
خودش گفت نگم عمه ..گفت بگم خانم ..
 
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#6
پارت چهارم

به هوای تازه نیاز داشتم .بی درنگ خودم رو به بیرون رسوندم ...هوارو بلعیدم ..دلم بالکن خونه ی اجاره ایه کوچیکم رو خواست با یه چای تازه دم که غرغر های نیلوفر رو به همراه داشت "چرا من باید همیشه دم کنم آخه"

-چرا اومدی؟؟

بند دلم پاره شد ...پاره شد اما هوایی..هوایی شد اما زمینش زدم ...زمین زدم تا خشم صداش زمینم نزنه ..از خودم بخورم بهتره تا از خودی!!

_باید هم جواب ندی .لابد دیدی آقا جون نیس گفتی بیام و باز یکی رو از راه به در کنم و به یه نوایی برسی

تیز برگشتم ،حق این قلب بود که یه تیزی بگیری و بکوبی بهش و تمام .

چنگ انداخت به یقه مانتوم .
-حواسم بهت هست .چیزی ببینم ازت می کشمت

اون چنگ انداخت و قلب من چنگ ..اون غضب کرد و من دلم لرزید برای ته ریشش که زیادی می یومد به لباس مشکیش

سکوتم رو که دید بیشتر فشار داد و من اینبار سوختم از چشمای مشکیه خالی از حسش

آروم لــ*ب زدم :می رم

یقه رو که رها کرد و رفت . تعادلم رو حفظ کردم تا پرت نشم ..اما پرت شدم به دوران بچگیمون ،وقتی که توی همین باغ اشکام رو پاک کرد و گفت:تنهات نمیزارم.نترس

چقدر دور بود اون زمان .لبخند پر بغضی زدم
اشکام قصد ریزش داشت که مانع شدم،یه وقتا باید محکم باشی مثل یه لبخند پر از بغض .من به خودم قول دادم امروز رو گریه نکنم ..شروع کردم به قدم زدن ..رفتم به باغچه ای که که عزیز سبزی می کاشت .همون جایی که قول پشت و پناه بودن بهم داد .

با اعلام آماده بودن شام وارد سرا شدم .کمی سالاد کشیدم .به باغ برگشتم .نگاهم کشیده شد به استخر خالیه وسط باغ .از وقتی امین غرق شد دیگه این استخر پر نشد
آه امین،نمی دونم از وقتی رفتی وضعم بدتر شد یا از اول همین بود

چرا غذا نکشیدی؟؟
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#7
پارت پنجم

از ترس بشقاب از دستم رها شد .سابقه نداشت حرفی بزنه تا بخواد نگران غذا خوردنم باشه .همیشه خنثی بود .بچه که بودم همیشه از عزیز می پرسیدم چرا عمه شهین باهام قهره ؟
بهش می گن قهر دیگه ؟وقتی حرف نزنی و نادیده بگیری یعنی قهر دیگه!!

انگار سوال توی ذهنم رو خوند .
-می دونم تعجب کردی ...

کمی مکث کرد .انگشت هاش و تو هم قفل می کرد تا جلوی لرزشش رو بگیره

-نمی تونستم بابام و ناراحت کنم اما حالا که نیست ...

نمی دونم بغض بود که نذاشت ادامه بده یا جمله ای پیدا نمی کرد .

ناخداگاه گفتم :میلی نداشتم

توقع نداشت یادم باشه سوال اولش رو ،حرف دیگه ای نمونده بود برای گفتن .بدون برداشتن ضرف شکسته از کنارش گذشتم

-می دونم که تو به ساحل کمک کردی

چنان به سرعت برگشتم که صدای تیریک گردنم رو شنیدم .
نفهمیدم ناراحته یا خوشحال ،منتظرم نذاشت.

-ممنونم که حمایتش کردی تا به آرزوهاش برسه ،ممنون که پیش آقا جون سربلندش کردی.

-من کاری نکردم.هر کاری کرد خودش تلاش کرد و بهش رسید .

منتظر جواب نموندم.ساعت دوازده بلیط برگشت داشتم،یک هفته پیش اومدم که یک روز فقط مراسم دفنش باشم اما حالا بعد هفت روز دارم بر می گردم .
به اجبار برای برداشتن کوله ام و خداحافظی از عزیز بلند شدم .
دروغ چرا از درون می لرزیدم برای روبه رو شدن با اون زن ،حرف سیامک رو به یاد آوردم "چند تا نفس عمیق بکش و با ترسات رو به رو شو ،تا نجنگی باهاشون نمی تونی شکستشون بدی "

نفس گرفتم ...دم ،بازدم ،با انگشتام شمردم ،به سه که رسید معطل نکردم تا تردید کنم .
تقریبا اکثر مهمون ها رفته بودن

-این دختر اینجا چیکار می کنه
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#8
پارت ششم

صدا انقدر بلند و با جیغ بود که از هول نفس توی سینم حبس شد ،صدای سیلیش از هوارش هم شدیدتر بود .انقدر سریع اتفاق افتاد که هیچ عکس العملی نتونستم نشون بدم.ضربه به صورتم بود اما پاهام رو فلج کرد ..نشستم روی زمین..صدا ها زنگدار می شد اما می شنیدم ،واضح نه اما از چاه در اومده می شنیدم.

-دختره ی هر جایی کی بهت اجازه داد که بیای ؟بابام و دق دادی بس نبود ..دادشم و ازم گرفتی بس نبود..اول اون مادرت حالا هم تو ..اومدی چپاول اموال نه؟؟این و توی گوشت فرو کن اینجا هیچ فرقی نکرده ..تو اینجا جایی نداری

نمی دیدم اما احساس می کردم نگاه های خیره رو ،نمی دیدم اما می شنیدم خودشیرینی های مروارید رو ..

-عمه خانم استرس برات خوب نیس ،برای کسی که ارزش نداره چرا اعصابت و خورد می کنی

زن عمو جیران :شهلا جان همین الان مرخص شدی اخه تو ..ملوک ،ملوک ....یه لیوان آب بیار

صداها دورتر می شد اما باز می شنیدم ،با اینکه ناواضح اما جیغ وار می شنیدم

-مگه میزاره ،چقدر کشیدیم از دستش ،چقدر خفت کشیدیم از این بی آبرو

-اینجا چه خبره؟؟

سربلند کردم ،با اینکه سیلی به صورتم خورد اما تمام گوش و حلقم می سوخت .
هم دیدم و هم شنیدم ...دیدم که ابروهای مشکیش ترسناک شد ..شنیدم که مروارید براش دلبری کرد

-وای امیر باز مامانت با دیدن این دختره حالش بد شد

شنیدم صدای قدم هاش و.. دیدم رسیدن به جلوی پاهام و...چنگ زد به بازوهام و من با نگاه التماس کردم نشکن من و امیر مروارید ...حداقل تو نشکن ..اصلا همه بشکننا اما تو نه!
التماس نگاهم رو نخوند ،نخوند که گذاشت لوزه سوم گلوش رو از شدت داد ببینم ..و من چقدر پوست کلف بودم که نمردم!!
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#9
پارت هفتم

-مگه نگفتم حواسم بهت هست؟مگه نگفتم می کشمت دست از پا خطا کنی

داد اول به دوم نرسیده دستی منجی نجاتم شد.سارا بود که شد سپر بلا

-چیکار می کنی امیر؟نمی بینی حالش رو .می خوای بکشیش

-به درک

تا مغزو استخونم این جمله هک شد .لــ*ب زدم:به درک

صدای سمیرا بود که می گفت :بیا این آب و بخور...مریم جان دهنت و باز کن

مایع سرد که به زور وارد حلقم شد کمی حال گلوم رو بهتر کرد ..به بغضی که جا خوش کرد تو گلوم اجازه دادم بباره ..تا شاید ببره هلاهل این به درک غلیظ رو برای مرگم

-صدام و می شنوی؟سارا بیا تورو خدا حالش خوب نیس

دستی نشست روی انگشت های کج و کولم از مریضی که شیش ساله باهامه و نمی دونم چیه

-چرا انقدر یخی؟ملوک خانم آب قند بیار

مگه عادت نداشتم..مگه بیست سال همین نبود وضعم ..پس چرا امشب دارم جون می دم

صدای فین فین گریه تمرکزم و بهم می زد .سمیرا بود.
-حالش بده سارا ببریمش دکتر ؟
شهلا-عادتشه،خودش رو زده به موش مردگی

مروارید کاربلد تر از همیشه گفت:سارا ببین حال عمه رو ،اون وقت چسبیدی به اون دختره

صدایی زیر گوشم گفت:باز این زر زد
 
آخرین ویرایش:
maryamBano

maryamBano

منتقد آزمایشی
5/1/19
19
166
28
#10
پارت هشتم

صدای یا الله که اومد مثل باطری که دوباره شارژ شده شروع کرد

-بیا تو دادش.بیا و ببین روز هفتم آقا جون که قشقرقی به پا کرده ..خدا یا مرگ من و برسون .

نگاه نکرده حرکاتش رو از بر بودم که چطور هیکل پراز چربیش رو تکون میده از عصبانیت ..و من تمام حواسم پی امیر ارسلان بود که سرش رو میون دستاش گرفته، با کمری خم، خیره شده به کف سالن .

-بس کنید .شهلا مگه بچه شده ؟این چه وضعیه که درست کردین.سارا جان کمک خالت کن ببرش بالا استراحت کنه ،سمیرا تو هم کمک مریم کن ببریمش دکتر

-خوبه داداش ؛این دختره تا مارو نکشه خودش هیچ چیش نمی شه .چند نفر تلفات داشتیم تا حالا از دستش!اول مادر حروم لقمش و کشت ،بعدم که امین بی نوارو حالام پدر بدبختمون رو به کشتن داد.بعدیش منم داداش

و من تمام حسم کشته شد از جمله اول مادرش رو کشت!!

گریه هاش تبدیل به جیغ شد ،جیغش به شیون،شیونش به خودزنی !هجوم همه به سمتش تا مبادا قلبش نگیره بهم فرصت فرار داد.

تمام حس های بد هوار شده توی سرم تبدیل به سرگیجه شد که باعث شد چند بار سکندری بخورم از پله های سنگ مرمر شده ی تیز عمارت ..و من چقدر بدنم در می کرد .از همه بیشتر قلبم!

صدای به درکش توی گوشم پیچید ..من بیشتر دویدم.
دویدم و دیدم عزیز رو که پیاده شد از ماشین دوست امیر جان مروارید !

یه کوچه رو رد کردم و سکندری خوردم و ..به درک
از پارکی گذشتم که عقده ی کودکیم بود و باز هم به درک
از خیابون گذشتم و عجیب دلم تصادف خواست و صدای" او اویه "آمبولانس و جمله ی متاسفانه تموم کرد.. .باز هم به درک

مگه میشه یه جمله انقدر درد داشته باشه!؟

افتادنم گوشه ی پیاده رو و حس گرمای خون روی مژه هام و سرگیجه، من رو داشت به آرزوم می رسوند و در آخر دست هایی که نفهمیدم زن بود یا مرد و سیاهی کامل
 
آخرین ویرایش:

درباره انجمن ناول کافه

انجمن ناول کافه در تاریخ ۱۳۹۷/۵/۱۳ با هدف ترویج کتابخوانی و کمک به افراد اهل قلم و خوش ذوق که شرایط بروز استعدادهای خود را تا کنون نداشته اند رسما فعالیت خود را آغاز کرده است. با توجه به علاقه مندی همه اقشار جامعه در هر محدوده سنی به تکنولوژی و موبایل و دوری جستن از کتاب کاغدی، امید داریم از طریق راه اندازی سایت و انجمن رسمی ناول کافه سرانه مطالعه رو در زمینه کتاب الکترونیک رونق ببخشیم. (تیـم مــدیریت)

کپی رایت

تمامی حقوق سایت و انجمن نزد ناول کافه محفوظ است.هرگونه کپی برداری از کتاب ها و رمان ها ، فایل های صوتی ، جلد کتاب ها و ... مجاز نمی باشد.همچنین نشر مجدد محتویات انجمن و سایت ناول کافه در رسانه ها ، اپلیکیشن ها و سایت های دیگر کاملا غیر مجاز بوده و تیم ناول کافه راضی به این کار نمی باشد.در صورت عدم رعایت قوانین، ناول کافه با فرد خاطی از طریق مراجع قانونی برخورد خواهد کرد.